Insulinooporność to schorzenie, w którym nasze komórki tracą wrażliwość na działanie hormonu anabolicznego - insuliny. Insulina w organizmie człowieka ma za zadanie wprowadzić glukozę do wnętrza komórki, gdzie powinna zostać wykorzystana w celach energetycznych. Indukowana jest najczęściej poprzez siedzący tryb życia, podjadanie, niewłaściwą dietę, niską aktywność ruchową oraz zbyt wysoką podaż węglowodanów i cukru w diecie. Nie bez znaczenia mogą byc również przebyte liczne kuracje odchudzające, szczególnie te bardzo restrykcyjne.
Pacjent z insulinoopornością musi zostać wydedukowany pod kątem doboru produktów oraz komponowania posiłków i potraw. Do każdej osoby należy podejść indywidualnie w oparciu o analizę wyników badań laboratoryjnych oraz zgłaszanych w wywiadzie symptomów. Aby zdiagnozować insulinooporność najlepiej jest wykonać badanie przynajmniej 3-punktowej krzywej glukozowej wraz z pomiarami insuliny. 

Dieta w insulinooporności powinna być oparta o produktach i potrawach z niskim indeksem oraz ładunkiem glikemicznym. Najważniejsze jest, aby utrzymywać tzw. "czyste przerwy" pomiędzy posiłkami. Zabronione jest spożywanie soków, napojów, nawet tych tzw. "zero", słodzików, kawy z mlekiem, słodzonych herbat, cukierków, owoców, czy chociażby żucie gumy do żucia. Z diety wyeliminować należy słodycze i przetworzone dania. Zaleca się również unikanie dużych ilości produktów insulinogennych takich jak mleko i przetwory mleczne. 

Insulinooporność to niewątpiwie jeden z najczęstszych problemów osób borykających się z nadmierną masą ciała. Warto wykonywać profilaktyczne badania i stosować się do zaleceń zdrowego stylu życia, aby uniknąć zaburzeń gospodarki węglowodanowej w przyszlości.